Wat is wijsheid?

Wat haal je je op de hals als je je 'wijze vrouw' noemt?

Zeven jaar geleden: ik lees ik met een vriendin een cursusboek over 'zuinig leven'. (Zijn we overigens niet gaan doen). Eén vraag luidt: stel je hoeft je geen zorgen te maken over je inkomen, wat zou je dan gaan doen? Mijn spontane reactie is: dan prik ik een bordje op mijn deur met 'wijze vrouw'en zie ik wel wie er langskomt.

Mijn vriendin tekent aardig. Een fraai bordje met 'wijze vrouw' siert wekenlang de deur van mijn huiskamer . Tot het in de bureaula verdwijnt en pas weer opduikt wanneer ik mijn paspoort zoek

Toch een soort identiteisbewijs?

Bij toetsen en testen komt steeds weer dat woord naar boven. Welke kwaliteit vind jij voor jezelf het belangrijkste? Wijsheid. Hoe zou je het liefst gekarakteriseerd worden? Als een wijs iemand. Welk archetype spreekt je het meest aan? (Een keer raden…)

Vrienden en kennissen komen langs. Mag ik 's tegen je aanpraten… Wil jij bemiddelen bij…Hoe kijk jij aan tegen…jij kan zo lekker neutraal zijn. Wil je de kaart voor me leggen, ik zit met…

Ja enig, kom maar, bel maar. Dag wijze vrouw, zegt iemand bij het weggaan. Het blijft hangen.

Dit soort gesprekken zou ik veel vaker willen doen, realiseer ik me. Hier kan ik al m'n vaardigheden en talenten kwijt. En het schijnt te helpen. Mensen komen terug. Maar als ik meer wil zal ik ook meer moeten doen dan 'wijze vrouw'op mijn deur zetten. Mijn voordeur is niet eens zichtbaar vanaf de straat.

Wijze vrouw… hoe aanmatigend is dat? Moet je volmaakt zijn of in elk geval aardig in de buurt komen? Dat lukt me nooit! Maar volgens de overlevering had elk dorp een wijze vrouw of man. Zoveel volmaakten kunnen er nooit geweest zijn.

Wie waren ze dan wel?

Ze waren ouder. Ze hadden levenservaring. Ze wisten van raadgeven, healen, kruiden, spreuken misschien. Ze konden ongetwijfeld luisteren. Ze wekten vertrouwen. Mensen gingen erheen als ze met iets zaten. Iets waarvoor ze niet naar de dokter, de priester, de rechtsgeleerde gingen. Iets dat met gezond verstand, invoelingsvermogen en misschien een beetje hocuspocus opgelost kon worden.

Wijze vrouwen en mannen hadden vast ook hun slechte dagen, rothumeur, twijfels. Maar als ze hun wijze gaven op zichzelf toepasten kwamen ze eruit…neem ik aan. Zo gaat het bij mij altijd. Haast altijd.

Hebben ze echt bestaan? Ik weet het niet. Ik heb er vaak over gelezen en gehoord. Maar zelfs als het fantasie is, dan toch een fantasie waar ik graag in meega. Ik ga een traditie in ere herstellen. Zelfs als het nooit een traditie geweest is.

Wat is wijsheid? Ergens las ik: goed luisteren, weinig zeggen en nog minder doen.

Het was cynisch bedoeld. Persoonlijk vind ik dat het een forse kern van waarheid bevat.

Ik geloof dat ik me wel 'wijze vrouw' durf te noemen. En op mijn kaartje durf te zetten.

Ik zie de reacties vol verwachting tegemoet!