Mening? Geen mening!

Hoe ouder ik word, hoe meer ik luister en hoe minder ik een mening poneer.

Begrijp me goed, ik houd er een aantal zeer uitgesproken meningen op na. Nee, ik ga niet vertellen welke dat zijn. Ik val er bij voorkeur anderen niet mee lastig. Niet dat ik me ervoor schaam, al zijn erbij die ik niet gauw hardop zal uitspreken. Het zijn mijn meningen en ik vind het prima dat ik ze heb. Het probleem komt als mijn handelen er zo door bepaald wordt dat ik er anderen (en mezelf) mee hinder.

Ik heb al jong ontdekt dat je je met bepaalde meningen niet populair maakt. Wat schiet je er dan mee op om ze dan uit te spreken? Ik heb de neiging om zuinig te zijn op mijn mening. Als ik mijn mening wil geven denk ik altijd aan de stelregel die ik van een Zeer Wijze Vrouw meegekregen heb: vraag jezelf drie keer af of je je mening moet zeggen. En als het antwoord ja is, vraag je dan af of je het nu moet zeggen.

Er is iets raars met meningen. De gedachte heerst dat je over alles iets moet vinden. Straatinterviewers voor radio of tv zijn er sterk in: wat vindt u ervan dat…doktersassistenten bepaalde routineonderzoeken gaan overnemen van huisartsen? De geïnterviewde, in veel gevallen overvallen door de vraag, mompelt iets voor of tegen en begint er dan pas over na te denken.

Ik hoop altijd dat iemand zal zeggen: daar heb ik nog geen mening over. Of nog mooier: daar heb ik geen mening over. Waarom niet? Ach, dat vind ik niet nodig.

Waarom zou je een mening hebben over elk onderwerp? Van veel dingen vind ik niks. Niet voor, niet tegen, gewoon niks. Ik neem waar, zonder oordeel. En als ik wel een oordeel heb vraag ik me af of iemand daarmee gediend is

In veel gevallen vragen mensen naar je mening, uitsluitend om er hun eigen opvatting tegenover te kunnen zetten. En als anderen hun mening geven voel je je geroepen om zelf je opinie te ventileren, want wat is een mens zonder mening? Uiteindelijk heeft niemand geluisterd en ben je nog niks wijzer.

Als je echt wat aan de weet wilt komen ben je zuinig met meningen. Je luistert. Je laat de ander aan het woord en beziet of jouw mening van belang is. Als Wijze Vrouw geef ik mijn mening en raad, als en wanneer dat echt nodig is. Advies kan al gauw leiden tot reacties als 'ja maar…' En daar schieten we geen van beiden mee op.

Bovendien heb je een grotere kans invloed uit te oefenen, als je eerst een ander uitgebreid aan het woord laat en wacht tot die nieuwsgierig wordt naar jouw opvatting. Dat biedt veel meer mogelijkheid dat de ander bereid is om te luisteren naar de argumenten voor jouw mening.

En soms heb ik luid en duidelijk een mening. Meestal in geval van onrecht. Of als ik vind dat iets écht niet door de beugel kan.

Maar het meerendeel van mijn meningen hou ik voor me. Goed kunnen luisteren en zuinig zijn met woorden worden over het algemeen gezien als kenmerken van wijsheid.

En naar mijn mening terecht…